ونیز ایتالیا – موج شکنهای ونیز پس از تکمیل شدن یکی از بزرگترین پروژه های جلوگیری از سیل در جهان خواهد بود. این پروژه با مشخصه های مختلفی در طی 40 سال گذشته مورد بررسی و بحث قرار گرفته بود تا به کمک آن بتوانند از شهر ونیز – که به مرور زمان کاملا زیر آب خواهد رفت – برای نسلهای آینده محافظت کنند.
پلی را برای شهر ماربور اسلوونی طراحی کرده است که تا به حال چیزی مشابه آن طراحی نشده است! این پل با طول 150 متر ظاهری موجدار دارد و مخصوص عابرین پیاده است. اما هدف این پل تنها جابجایی نیست بلکه نشستن بر روی آن و لذت بردن از طراحی زیبای آن نیز مد نظر قرار داده شده است.
توجه: این مقاله قسمت دوم مقاله فاجعه های مهندسی: سیل 1953 دریای شمالی – هلند است که با عنوانی متفاوت منتشر شده است.
پس از فاجعه سال 1953 , مردمان هلند فهمیدند پیروزی در جنگ با موجهای خروشان دریا به راحتی کسب نمیشود. با فرونشستن طوفان و بازسازی دریابندها (Dikes), مهندسان هلندی اقدام به طراحی سیستمهای جدیدی برای مقابله با این خطر همیشگی کردند و در این راه نه تنها به محافظت زمینهای قبلی خود پرداختند بلکه به این میزان قانع نشده و اقدام به خشک نمودن دریا برای ساخت استان 12ام هلند, یعنی Flevoland نمودند.
مردمان هلند برای بیش از 2000 سال است که در تلاش برای مقابله با دریای شمالی به منظور محافظت از زمینهای خود هستند. بیش از 2000 سال پیش, فریس ها, مردمانی که برای اولین بار در هلند ساکن شدند, تپه ای مصنوعی به منظور عقب نگه داشتن آب ساختند که این کار شروع یک نبرد همیشگی بین مردمان این کشور و آبهای خروشان دریای شمالی بود.
در سال 1287 میلادی تپه ها و دریابندهایی که دریای شمالی را عقب نگه داشته بودند شکسته شدند و سیل خسارت زیادی به هلند وارد کرد. پس از این فاجعه, جای زمینهای کشاورزی را خلیج جدیدی با نام Zuiderzee (به معنای دریای جنوبی) گرفت. از آن موقع به بعد برای قرنها, مردمان هلند به مرور زمان آب Zuiderzee را از زمینهای خود خارج کردند. برای این کار آنها ابتدا سدهای دریابند میساختند و سپس توسط کانالهای آب و پمپ, آب را به پشت این دریابندها انتقال میدادند. در آن دوران بجای پمپهای امروزی از آسیابهای بادی استفاده میشود. با توجه به اینکه بادهای پرسرعتی در هلند می وزد, استفاده از آسیابهای بادی به منظور جابجایی آب, بسیار مقرون به صرفه بود. نحوه عملکرد این آسیابها بدین صورت بود که ابتدا چند سد در قسمتهایی که میخواستند آب آنجا را خشک کنند میساختند (بصورت ردیفی) سپس بر روی هر کدام از این سدها یک یا چند آسیاب بادی قرار میدادند و پله پله آب را به پشت سد بعدی انتقال میدادند تا در هر مرحله یک قسمت از زمین خشک شود. اما امروزه جای آسیابهای بادری را پمپهای برقی گرفته اند.
مجددا پس از مدتها, هلندی ها در سال 1916 طوفان و سیل بزرگی را تجربه کردند که این طوفان باعث شد آنها انگیزه زیادی برای شروع یک پروژه بزرگ به منظور بازپسگیری Zuiderzee پیدا کنند. بین سالهای 1927 تا 1932, یک سد دریابند با طول 30.5 کیلومتر با نام Afsluitdijk ساختند که که با این دایک Zuiderzee به Ijsselmeer (یک دریاچه آب شیرین) تبدیل شد.
اما همانطور که در قسمت اول این مقاله خواندید, در سال 1953 یکبار دیگر دریای شمالی قدرت خود را به نمایش گذاشت و فاجعه ای را به بار آورد. اما این بار مردمان هلند قوی تر از همیشه اقدام به مبارزه با طبیعت نمودند. برای اینکه چنین فاجعه ای دیگر تکرار نشود مهندسین هلندی چند نکته را مد نظر قرار دادند:
1- آینده نگری و برنامه ریزی بلند مدت: مهندسین هلندی سیستمی را طراحی کردند که بتواند در مقابل فاجعه آمیزترین طوفانهایی که تنها یکبار هر 10,000 سال رخ میدهد مقابله کند.
2- وابستگی کمتر به مانع های سنگین و وزنی: بجای استفاده از سدهای وزنی و خاکریزهای پرحجم, مهندسین هلندی در طرحهای خود اقدام به طراحی سیستمهای کردند که نیروی وارده از موجهای طوفانی را بیشتر جذب کنند و با هدایت سیلابها از وقوع فاجعه جلوگیری کنند. به عنوان یکی از سیستمهای طراحی شده, سد متحرکی است که با بحرانی شدن آب و هوا از ایجاد جریانهای زیرآبی جلوگیری میکند اما در زمانی که خطری برای تهدید وجود ندارد کاملا باز شده و باعث میشود بر روی اکوسیستم و صنعت ماهیگیری هلند هیچ تاثیر منفی نداشته باشد.
همچنین یکی دیگر از شاهکارهای مهندسی هلندی در این راستا, ساخت سد متحرک برای فراهم نمودن امکان عبور کشتی ها و قایقها بود که تنها در زمان بحرانی بسته میشود.
3- استفاده از پارچه های مخصوص و نوین: هلندی ها نوعی پارچه طراحی کردند که از حرکت خاکهای بستر دریا جلوگیری میکند. با اینکار حتی خاکریزها میتوانند تا چند برابر قبل دوام بیاورند. این پارچه های مخصوص امروزه در نقاط مختلف جهان نیز استفاده میشود. به عنوان مثال پس از فاجعه طوفان کاترینای آمریکا, آنها نیز به کمک هلندی ها اقدام به استفاده از این پارچه ها کردند.
4- سیستم بازدید و کنترل بهتر: علاوه بر استفاده از سیستم کنترل مرکزی و منفرد برای دریابندهای خود, مهندسین هلندی اقدام به نصب نوع مخصوصی از سنسورها بر روی سیستمهای مقابله با طوفان خود کرده اند که با کوچکترین تهدیدی از طرف دریا, به صورت اتومات فعال شده و اقدامات لازم صورت میگیرد.
پس از این پروژه, مهندسان هلندی با طراحی دایکهای دیگر اقدام به خشک نمودن زمینهای دیگری کردند که برای قرنها زیر آب بودند. با خشک شدن این زمینها گاهی اوقات آثار باستانی و حتی اسکلتهایی پیدا میشد که چند هزار سال قدمت داشتند. اما مهمتر از همه اراده هلندی ها برای باز پس گیری زمین از دریا بود که در دنیا بی سابقه بود و به همین دلیل مجموعه پروژه های خشک نمودن دریای شمالی برای پسگیری زمین, یکی از عجایب هفتگانه مدرن دنیا است (به گفته جامعه مهندسین عمران آمریکا).
امروزه حدودا 27 درصد از کشور هلند زیر سطح آب دریا واقع شده است. در این 27% بیش از 60% جمعیت 17 میلیونی هلند زندگی میکنند. کم ارتفاع ترین نقطه هلند, پولدر شاهزاده الکساندر (Prince Alexander Polder) بوده که 7 متر زیر سطح آبهای آزاد است!
پانوشت: عنوان مقاله (God created the world but the Dutch created the Netherlands) یک ضرب المثل معروف هلندی است.
همانطور که میدانید در چین ,مالکیت شخصی به معنای حقیقی خود وجود ندارد. بدین ترتیب که با خرید یک خانه در چین, در واقع شما صاحب آن خانه هستید اما زمینی که این خانه بر روی آن احداث شده است در مالکیت دولت میباشد (!) و شما تنها امتیاز آنرا برای مدت 70 سال خریداری کرده اید و پس از اتمام این مدت, زمین مجددا به دولت بازگردانده میشود. البته گفته میشود دولت چین بارها همین قانون را نیز زیر پا گذاشته است و برخی زمینها را بدون داشتن دلیلی موجه و منطقی در کمتر از 70 سال از صاحبانشان میگیرد و از آنها درخواست خرید مجدد آنرا میکند تا ساختمانشان را بتوانند نگه دارند! مخالفان زیادی ناراحتی خود را از این موضوع اعلام کرده اند اما کمتر کسی همانند طراح این سازه عجیب مخالفت خود را به نوعی بیان کرده است که باعث جلب توجه افراد بسیار زیادی در سرتاسر جهان شود. طراح سازه ” حقوق بشری ” (The structure of human right) در پکن چین میگوید: ” من اعتقاد دارم دولت چین باید طرح عدم مالکیت شخصی را بازنگری کند زیرا داشتن یک خانه شخصی جزو حقوق اولیه هر فرد است.”
مطمئنا تجربه اقامت در هتلی که در کف دریا یا بر روی لبه صخره های دور افتاده قرار دارد, تجربه ای به یاد ماندنی خواهد بود. در این سری از مقالات هتلهایی را به شما معرفی میکنیم که مطمئنا تا سالهای زیادی تنها در حد طرح باقی میمانند اما جالب است بدانید برنامه ریزی برای ساخت برخی از آنها صورت گرفته است.
ادامه خواندن عجیب ترین و جالبترین طرح های معماری هتل (سری 1)
سوزن فضایی (Space needle) یک برج دیدبانی و همچنین شناخته شده ترین نماد شهری سیاتل, واشنگتن است. این برج بین سالهای 1961 و 1962 ساخته شده است. ارتفاع این برج 184 متر بوده (یعنی تقریبا معادل یک برج 60 طبقه) و دارای قطر 42 متر در پهنترین قسمت خود است. همچنین این برج 9,550 تن وزن دارد.
کد آسمانخراش در سایت: 100
اگر با مطالب سیویلتکت همراه بوده باشید میدانید آسمانخراشهای بسیار زیادی در این سایت معرفی شده اند. آسمانخراشهای ساخته شده, در حال ساخت و یا حتی آنهایی که تنها در حد طرح اولیه هستند. اما از این بین 100 آسمانخراش که به واقعیت تبدیل شده اند کدگذاری شده و در دسته آسمانخراشها قرار گرفته اند. برای 100امین آسمانخراش ” ساخته شده یا در حال ساخت ” میخواهیم برجی را معرفی کنیم که در حال حاضر در حال ساخته شدن است اما در زمان تکمیلش رکورد جدیدی را برای خود ثبت خواهد کرد.
برج اینچئون 151 – 151 Incheon Tower – که در شهر اینچئون کره جنوبی در حال ساخت است یک برج دوقلو با 151 طبقه و 601 متر ارتفاع است. این دو برج توسط سه پل هوایی به همدیگر متصل شده اند. با توجه به توضیحات داده شده آیا میتوانید حدس بزنید این برج چه رکوردی را خواهد شکست؟!
کد آسمانخراش در سایت: 099
برج Jin Mao – Jin Mao Tower – که در زبان چینی به معنای برج موفقیت طلایی است یک آسمانخراش 88 طبقه با ارتفاع 421 متر در شانگهای چین است.
در این برج یک هتل قرار دارد و بقیه طبقات آن به دفاتر اداری اختصاص داده شده است. تا سال 2007 این برج بلندترین ساختمان چین بود اما این رکورد با تکمیل برج مرکز مالی جهان شانگهای (Shanghai World Financial Center) شکسته شد. البته با تکمیل برج شانگهای (Shanghai Tower) که در حال حاضر در دست ساخت است این رکورد به زودی یکبار دیگر شکسته خواهد شد. برج جین مائو همراه با برج مروارید شرقی (Oriental Pearl Tower) کانون اصلی خط افق شهر را تشکیل داده اند.
کد آسمانخراش در سایت: 098
برج مرکز تجارت جهانی هنگ کنگ (International Commerce Centre) که بصورت مخفف برج ICC نامیده میشود یک آسمانخراش 108 طبقه با 484 متر ارتفاع است. این برج بین سالهای 2002 تا 2010 ساخته شده است. که البته در سال 2009 به دلیل حادثه ای که در آن 6 کارگر جان خود را از دست دادند, مدتی ساخت این پروژه متوقف شد. در حال حاضر این برج 4امین بلندترین ساختمان جهان ار لحاظ ارتفاع و 2امین بلندترین ساختمان جهان از لحاظ تعداد طبقات است. همچنین ICC بلندترین ساختمان در هنگ کنگ است.
شهر زیرزمینی اویی – نوش آباد – در شمال کاشان (استان اصفهان) را میتوان یکی از عجایب معماری ایران زمین دانست. این شهر که در آب و هوای خشنی واقع شده است بدین دلیل نوش آباد نام دارد که یکی از اکاسره (ساسانیان) که از آن منطقه عبور میکرده به چشمه ای میرسد و آب آن چشمه در نظرش بسیار گوارا می آید. به همین دلیل دستور میدهد که در اطراف آن چشمه شهری ساخته شود و نام آن شهر انوشاباد قرار داده شود. که البته به مرور زمان انوشاباد به نوش آباد تبدیل میشود.